به گزارش ورزش سه، چهار سال بعد از جدایی تلخ کارلوس کی روش از تیم ملی فوتبال ایران با شکست مقابل ژاپن، مرد پرتغالی بار دیگر روی نیمکت تیم کشورمان در یک بازی دوستانه مقابل اروگوئه قرار گرفت. مصافی که احتمالاً و با توجه به حضور تمام نفرات اروگوئه( به جز گودین و کاوانی مصدوم) مهم ترین دیدار تدارکاتی ملی پوشان کشورمان قبل از جام جهانی بود. ایران در نهایت با تک گل دیدنی مهدی طارمی به بردی روحیه بخش دست یافت تا امید ها به عملکرد تیم ملی ایران در رقابت های جام جهانی افزایش یابد.

آرایش پایه و سبک بازی

با وجود این که ۴ سال از آخرین بازی تیم ملی با هدایت کارلوس کی روش می گذشت، اما ۹ نفر از بازیکنانی که مقابل اروگوئه بازی کردند، سابقه ی بازی در دیدار ۴ سال قبل ایران-ژاپن را هم داشتند. آرایش پایه ی ایران هم در این مسابقه مثل اغلب بازی های قبلی ش زیر نظر کی روش، ۳-۳-۴ بود که در طول بازی به ۱-۴-۱-۴ و ۱-۵-۴ شیفت می شد. 

 در بحث مالکیت توپ هم ایران با در اختیار داشتن ۴۱٪ بازی، رفتار همیشگی خود در تقابل با تیم های بزرگ زیر نظر کی روش را پیاده کرد. تمام سه عنصر بالا شاید ما را به این نتیجه برساند چرا تیم ایران در دیدار مقابل اروگوئه، تا این حد هماهنگ و منسجم عمل کرد. به واقع، با وجود دوری ۴ ساله ی کی روش از تیم ملی، بخش مهمی از نفرات ایران سابقه ی کار چند ساله با او را دارند و همین مسئله باعث پیاده شدن راحت تر افکار او درون زمین می شود.

نکات دفاعی

آرایش ایران در هنگام دفاع بسته به شرایط بازی بین ۱-۴-۱-۴ «Mid-block» و ۱-۵-۴ «Low-block» شیفت می شد. فشردگی طولی عالی تیم ایران امکان خلق موقعیت را از کانال های عمقی از تیم اروگوئه می گرفت.

در کانال های کناری هم عملکرد فوق العاده ی مدافعان کناری ما، محرمی، جلالی و حاجی صفی، به ویژه محرمی که بارها نونیز را در نبرد ۱ به ۱ ناکام گذاشت، باعث شد حریف اجازه ی ارسال چندانی نداشته باشد.

 

هم چنین در فاز انتقال از حمله به دفاع هم حسین کنعانی زادگان و شجاع خلیل زاده در چندین صحنه به شکلی عالی جای خالی محرمی که در فاز حمله شرکت کرده بود را پوشش دادند تا برخلاف برخی بازی های ایران زیر نظر اسکوچیچ( مثل بازی رفت با کره در تهران و گل سون از فضای پشت محرمی) ایران در این ناحیه از زمین هم آسیب پذیر نباشد.
 

شاید تنها ضعف دفاعی ایران در این دیدار، فرصت های شوت زنی زیادی بود که از منطقه ی ۱۴ در اختیار بازیکنان اروگوئه، به ویژه سوارز قرار داد. دلیل اصلی این اتفاق هم به نظر به دیر بالا آمدن یا بالا نیامدن دو مدافع میانی ایران، در زمان هایی که پوشش کافی را پشت سر خود داشتند برمی گشت.

شجاعت در ساخت بازی

ایران اگرچه تنها ۴۱٪ از مالکیت توپ را در اختیار داشت، اما توانست چندین مرتبه ساخت بازی از عقب زمین را به لطف داشتن دو دروازه بان با بازی با پای مناسب، بیرانوند و عابدزاده، دو مدافع میانی بازی ساز، کنعانی و شجاع و هافبک های پرس گریزی مثل قدوس و عزت اللهی، به سرانجام برساند. حتی تک گل زیبای ایران در این مسابقه هم روی شکستن پرسینگ اروگوئه حاصل شد.

 این شاید تفاوت اصلی تیم این دوره ی کی روش با دوره های قبلی باشد؛ تیمی که به لطف داشتن مهره های باکیفیت تر نسبت به دو جام جهانی قبلی و ارائه ی فوتبال مالکیت محور در دوران اسکوچیچ، حالا توانایی ساخت بازی از عقب تحت فشار حریفان گردن کلفتی مثل اروگوئه را هم دارد.

انتقال از دفاع به حمله؛ وقتی قدوس تفاوت ها را رقم می زند

پرورش یافتن در فوتبال اروپا در کنار بازی در معتبرترین لیگ دنیا، از شما بازیکنی می سازد که با کم ترین لمس توپ، بهترین تصمیم ها را می گیرید. این شاید بزرگ ترین نقطه ی اشتراک سامان قدوس و اشکان دژاگه باشد. هوش فضا شناسی بالای سامان در کنار توانایی او در ارسال پاس های در عمق بدون ضرب اضافه به توپ، باعث شد کیفیت انتقال های ایران در دفاع به حمله افزایش چشم گیری داشته باشد.

 نباید فراموش کرد فاز انتقال احتمالاً مهم ترین اسلحه ی ایران برای گل زنی به رقبا در جام جهانی ست؛ زیرا ایران در این فاز می تواند از سرعت و هماهنگی طارمی و سردار در کنار بازی تک ضرب و قدرت ارسال پاس قدوس و جهان بخش استفاده کند و از دفاع شکل نگرفته ی حریفان بیش ترین بهره را ببرد.

طارمی یا ترابی؟ وینگر چپ تیم کی روش کیست؟

در نیمه ی اول بازی با اروگوئه، مهدی ترابی که اولین گل ملی خود را هم زیر نظر کارلوس کی روش به ثمر رسانده بود و در دوران اسکوچیچ هیچ جایی در ترکیب تیم ملی نداشت، کار را در پست وینگر چپ آغاز کرد. ترابی در ۶۷ دقیقه حضور خود، آمار حیرت انگیز ۱۳ کنش دفاعی را ثبت کرد تا بالاترین کنش دفاعی ثبت شده در بین بازیکنان هر دو تیم را داشته باشد، بالاتر از زوج خط دفاعی ایران!

اما در نیمه ی دوم و با حضور طارمی در پست وینگر چپ، انتقال های ایران از دفاع به حمله با توجه به فرارهای او از روی شانه ی مدافعان از سمت چپ و هم چنین جابه جایی های مداومش با انصاریفر در نوک خط حمله، بسیار خطرناک تر شد. با این حال مهدی در یکی دو صحنه، در حمایت از مدافع کناری خود، حاجی صفی، ضعیف عمل کرد و همین منجر به خلق موقعیت برای اروگوئه شد.( تصویر ۱۵) کم تر شدن مشارکت طارمی در کار های دفاعی که با توجه به بالا رفتن سنش امری طبیعی ست، یکی از دلایل اختلاف فنی او و اسکوچیچ هم بوده است. حال باید دید برنامه ی کی روش در سه دیدار سخت ایران در جام جهانی، که احتمالاً در هر سه ی دیدار ها هم تیم ما بالای ۵۰٪ بازی را به حریف واگذار می کند و در موقعیت دفاع کردن است، چیست.


در فاصله ی کم تر از دو ماه تا آغاز جام جهانی، دیدار دوستانه با اروگوئه بعد از مدت ها بذر امیدواری را پیرامون تیم ملی فوتبال ایران در دل فوتبال دوستان ایرانی کاشت. تیمی که بعد از مدت ها، بسیار متحد به نظر می رسید، به سان دوره ی ۸ ساله ی قبلی، چندان توپ را دوست نداشت و در زمان های اندکی هم که مالکش بود، به سرعت قصد در واگذاری ش داشت، منتهی واگذاری ش به تور دروازه ی رقیب! از تور دروازه ی اروگوئه تا شاید تور انگلیس، ولز و آمریکا.